Dag van het Schaap

Een feestje met heel veel schapen.

Een feest, dat is de Dag van het Schaap. Een feest met heel veel schapen. En geiten. Als je van schapen houdt, dan mag je zaterdag 11 juni 2022 niet missen. Er zijn weer lekker veel verschillende schapenrassen. Maar er is nog veel meer.

Het volledige programma staat op de site.

Unieke boeken

Als je de facebook pagina van de Dag van het Schaap volgt, heb je de programmaonderdelen allemaal wel voorbij zien komen. Ik noem er een paar waar ik zelf enorm van geniet. Zoals het hoeden met honden, het scheren én knippen van de schapen, de wedstrijd om de lekkerste kaas en natuurlijk het wolplein – waar ik zelf sta met mijn boek Waar lopen de schapen én nog twee boeken: Schapen en Wol in Europa van Betty Stikkers en Schapen in de weiden van de lage landen van Jan Smit.

Kom genieten

De organisatie van de Dag van het Schaap is elke keer weer heel veel werk. Op een plek waar zoveel dieren en mensen bij elkaar komen, is een goede organisatie belangrijk. Wij zijn allemaal vrijwilligers en doen onze stinkende best om zowel deelnemers als bezoekers in de watten te leggen. Ik zou zeggen, kom mee genieten van dit mooiste feestje met schapen – het kan maar één keer in de twee jaar – en door Corona voor het eerst sinds 2018. Extra genieten dat het weer kan.

Wol heeft waarde

Op de Dag van het Schaap laten we zien dat wol zijn waarde echt niet kwijt is. Natuurlijk is het jammer dat de wol bij de schapenhouder waarde-loos lijkt. Ze kunnen het aan de straatstenen niet kwijt. Maarrrr als je dan ziet wat voor moois je van wol kan maken dan is dat onbegrijpelijk. Gelukkig zijn er steeds meer initiatieven in ontwikkeling die de wol weer op waarde maken. Op het wolplein vind je daar een paar voorbeelden van.

Op het wolplein in de Amaliahal vind je mij en nog veel meer moois.

Buitensporig

Misschien niet echt origineel om in mei te kiezen voor het thema overdaad. Ik geniet enorm van de ‘overdadige’ bloei van de blauwe regen. Daar kun je hele verhalen over schrijven en dat doe ik dan ook. En ik vraag het de deelnemers van de schrijftafel.

De blauwe regen of Wisteria bloeit in woeste overdaad. Daar kun je best veel mee. Vooralsnog een klein stukje van het resultaat. Een acrostichon over de negatieve bijklank van een van de synoniemen van overdaad: buitensporig.

Blauwe regen
Uit de tuin
in een glas gepropt.
Teleurstellend eigenlijk
Één bloesemrank lijkt
Niet op de overdadige
Slingers buiten.
Plots bedenk ik:
Ook veel andere zaken
Raken je wel of niet
In een ander perspectief.
Geniet er toch gewoon van!

Blauwe regen bloeit begin mei

Waarom ‘buitensporig’? Buitensporig is één van de synoniemen van overdaad. Er zijn er veel en allemaal met een nare bijsmaak: decadent, te veel, exces, overmaat… Voor mij heeft buitensporig juist een leuke klank. Ik ben er graag. Het is de naam van een prachtig restaurant in het oude treinstation in Tiel.

Het voorjaar is begonnen

Juist nu hartstochtelijke schaatsers hopen dat de Friese wateren dichtvriezen, is bij veel schapenhouders de lente begonnen. Bij de schaapskuddes van veel herders zijn de eerste lammetjes al in december geboren. Zodat als de kudde in april, als het gras weer groeit, op pad gaat de lammeren groot genoeg zijn om mee te kunnen met de kudde.
En dat betekent dat je nu al overal kan genieten van lammetjes. Hieronder een lijstje van een aantal bedrijven met geboortefeestjes.

Er zijn er vast nog veel meer – maar die kon ik zo snel niet vinden. Ik breid de lijst graag uit, als je data en een linkje hebt. Op Facebook is er een speciale pagina met lammetjesdagen. Je vindt er ook heel veel foto’s van lammetjes!

Staat er in deze lijst geen herder bij in jouw omgeving? kijkt dan op de sites van de herders zelf. Een opsomming van een groot aantal herders in Nederland vind je hier.

Een sprookje

Onverwachts is daar zomaar een nieuw boek.  Van mij samen met heel veel anderen. Op de Zorgboerderij de Witte Schuur geef ik twee keer in de week schilderles. Dat is bijzonder omdat het bijzondere mensen zijn. Het is iedere keer weer een verrassing wat de kunstenaars schilderen als ik ze een opdracht geef. Oké. Fred schildert altijd een echte Fred. Toch is een muis van Fred echt een muis.

Muis van Fred.

De Gelaarsde Kat op de Witte Schuur

In de wintermaanden hebben we taferelen geschilderd van het sprookje de Gelaarsde Kat. Een sprookje dat ik eigenlijk niet zo goed kende. Elke week vertelde ik een stukje van het verhaal en schilderden de mensen van de Witte Schuur dit. Ieder op zijn eigen manier. Deze schilderijen vormen de rode draad van het sprookje. Dus als de koning cadeaus krijgt van de kat, zijn dat cadeaus die de kunstenaars van de Witte Schuur zelf verzinnen. Daar zit dus ook een monster-lijfwacht bij. Want dat vind Jesse een uitstekend cadeau voor een koning.

Continue Reading “Een sprookje”

Wie zijn mijn lezers?

Even stil staan

In de afgelopen maanden ben ik enthousiast op zoek gegaan naar verhalen. Verhalen van dierenartsen. Overal waar ik kwam bracht ik mijn nieuwe boek ter sprake. In een overleg op de faculteit diergeneeskunde van een groep schapendierenartsen. Een diverse groep met doctoraal studenten, praktiserende dierenartsen, onderzoekers en voorlichters. Ik mocht al mijn vragen presenteren. Mijn belangrijkste vraag:  ‘Wat willen jullie graag lezen in een boek over dierenartsen? Wat houd je bezig? Welke verhalen vertel je het liefst op een verjaardag?’ Dezelfde vragen heb ik ook gesteld aan dierenartsen die ik tegenkwam in mijn werk of op internet. En wat blijkt? Iedereen heeft een andere wens. Continue Reading “Wie zijn mijn lezers?”

Liever rechtop

‘De eerste keer dat ik op deze praktijk een keizersnede bij een schaap verrichtte, opereerde ik het schaap zoals ik dat had geleerd in Utrecht op de faculteit. Ik bond het schaap vast op een hek, schoor en waste het en begon aan de operatie. Niet handig, vonden mijn nieuwe collega’s: ‘Wij opereren het schaap staand. Dat gaat sneller, is hygiënischer, werkt prettiger en is minder stressvol voor het schaap”.’

Bart Geurts is dierenarts bij dierenkliniek ’t Leidse Land. Hij vertelt enthousiast over zijn ervaring met keizersnedes bij schapen. Een voorbeeld van Dierenarts&Verhaal

Staand versus liggend

Continue Reading “Liever rechtop”

Schaapjes op het droge

Niets is leuker dan een dagje op pad met een herder. Deze zomer heb ik voor Daphne Hogeweg van de Vrolijke schapen iets moois gemaakt en ik wil het haar graag brengen als ze aan het hoeden is. Kan ik mooi even meegenieten van haar schapen. Als ik haar ’s morgens bel, is het eerste dat ik vraag: ‘Wat ben je aan het doen?’ ‘Afwassen’.

Continue Reading “Schaapjes op het droge”

Scheren is een feest

spingende schoonebeeker
Schoonebeeker springt meter omhoog na het scheren

Voor schapen is het natuurlijk helemaal geen feest, dat scheren. Schapen staan het liefst lekker ergens in de natuur te grazen met elkaar. Mensen en honden zijn een noodzakelijk kwaad. Meestal is het al wat warmer als de schapen worden geschoren. Dan is het fijn als de jas uitgaat. Schapen scheren gebeurt (meestal) maar een keer per jaar, niet iets waar je gemakkelijk aan went als schaap.

Continue Reading “Scheren is een feest”

Herders zijn hot

Banner van Waar lopen de schapen?
Banner van Waar lopen de schapen?

Op het moment dat ik begon aan het boek Waar lopen de schapen? was er af en toe wel wat aandacht voor herders in de pers. Niet echt veel. Meestal wat minder leuke berichten. Over gemeenten die niet langer willen samenwerken met herders om de hoge kosten. Ze stelden de kwaliteitseisen omlaag en stapten over op een loonwerker.

Continue Reading “Herders zijn hot”