Waar lopen de schapen in het nieuws

Regelmatig verschijnt er iets over het boek Waar lopen de schapen? in de pers. Bijvoorbeeld na een interview over het boek of als ik ergens voorlees. Ik zal proberen hier de linkjes neer te zetten. En een beetje bij te houden wanneer je me waar kan vinden.

Leuke verrassing in de brievenbus…. Landleven heeft een bericht over het boek opgenomen!

Posted by Waar lopen de schapen? on dinsdag 24 november 2015

30 augustus in de nieuwsbrief van Grebbeveld schapen & zo
28 augustus Nieuw schapenboek in Het Schaap
26 augustus Boekpresentatie in Bergen
11 augustus in de Gelderlander
21 juni Voorlezen in de Jeruzalemkapel te Gouda
5 juni Voorlezen Textielfestival de Weerribben.
26 mei Interview in Boer en vee

Het lijstje is nog niet volledig…

Mammalou

Klaar

Het boek waar lopen de schapen is prachtig geworden.
Stapels.
Het boek is nu echt klaar. Stapels boeken liggen te wachten op een nieuwe eigenaar. Maar eerst komt er een feestje om te vieren dat het gelukt is en iedereen te bedanken die daar een bijdrage aan heeft geleverd.

We gaan het vieren in Bergen in de schaapskooi waar Marijke Dirkson haar schapen ook huisvest. Het wordt een klein feestje met verhalen over schapen en natuur en het boek. Wil je erbij zijn? Laat dat dan even weten. Informatie vind je hier.

Publiciteit

Er is een artikel verschenen in de Gelderlander over het boek. Leuk dat dat leidt tot extra aandacht. En nu weet ook iedereen in mijn directe omgeving waar ik zo druk mee was het afgelopen jaar.

Vervolg van het boek

Voor het eerst ben ik even uitgeschreven. Tenminste dat lijkt zo. Maar nu het boek klaar is, wil ik de herders niet zomaar loslaten. Ik wil nog veel meer verhalen over herders verzamelen op mijn blog. Hoe en wat, daar ben ik nog over aan het nadenken. Als je ideeën hebt, zijn die zeer welkom.

Prijs van het boek / waar te koop

De prijs van het boek is definitief €24,50. Het boek is te koop in verschillende webshops (en via deze site: dan zijn de verzendkosten € 6,65) en in een aantal winkels. Waar en hoe volgt nog.

Bestel de foto’s van het boek

Het boek staat vol met foto’s die je wel aan de muur zou willen hebben. Nou dat kan. Bestel ze bij de fotograve, Suze Vonk. De meest sprekende foto’s uit het boek kun je net zo groot krijgen als je zelf wilt.

Aftellen is begonnen


Het is helemaal echt waar. Het boek wordt nu gedrukt. Wat een opluchting dat we eindelijk echt kunnen gaan aftellen. Als het klaar is, wordt het tijd voor een boekenfeestje. Waar, wat en hoe is nog niet helemaal vastgelegd. En daarna kan ik de boeken eindelijk gaan verspreiden onder de eerste trouwe fans. Wat lijkt het me leuk om de reacties te krijgen!

Het is best een vreemd proces, een boek schrijven. Het boek kan er niet precies zo uitzien als ik bij het begin dacht. Ik had immers geen duidelijk beeld van het boek. Alleen dat het een vrolijk, intrigerend en mooi boek over herders moest worden. Herders die het lukt om te leven van hun kudde(s). Welke herders wist ik niet precies. Hoe de verhalen er precies uit zouden gaan zien, wist ik ook niet. Beschrijvingen, interviews, blogjes? Het is een combinatie van alle drie geworden.

Ik had ook wel een idee over de illustraties. Ik was van plan om bij de herders foto’s te verzamelen van de schapen en daar schilderijen van te maken. En verder wat foto’s. Het is andersom. Veel foto’s, een enkel schaapje… Toch is precies zoals ik verwacht had, alleen dan veel mooier en leuker.

Hieronder plaats ik foto’s van de omslag. Zo wordt het boek dus echt.

Laatste nieuws over het boek staat in deze Nieuwsbrief

Wat wordt nu de volgende stap? Allereerst natuurlijk de ‘vernissage’. Dan het uitventen van de boeken die al besteld zijn. En daarna heel veel voorlezen en interviews geven. Maar wat ik ook graag wil is meer delen. In het boek staat een overzicht van ongeveer 100 herders met hun kuddes. Daar komen natuurlijk linkjes bij en hopelijk ook weer nieuwe verhalen…

Wil je op de hoogte gehouden worden? Schrijf je dan in op onze Facebook-pagina of abonneer je op de nieuwsbrief. Je kunt het boek nu bestellen.
Vanaf 29 augustus: Bestel (en koop) het boek voor €31,15 (incl. verzenden).

In het voorjaar in de stal

In het voorjaar in de stal
In de aflammerperiode is het druk in de stal van Landschapsbeheer Rinnegom. In enkele weken tijd worden er honderden lammetjes geboren. De Kempische heideschapen kunnen het goed alleen, maar niet altijd. In deze periode is er bijna dag en nacht iemand in de stal. Overdag worden de moeders en pasgeboren lammeren apart gezet in kraamhokjes. Dat is goed voor de binding tussen ooi en lammeren en zo kun je de schapen beter in de gaten houden: drinken ze goed, zijn ze sterk genoeg en gezond? Als ze enkele dagen oud zijn, krijgen ze een oormerk en mogen ze verhuizen naar de grote groep. De stagiairs worden overal bij betrokken, dus ook bij het oormerken. Het meisje met de neonrode haren heeft tranen in haar ogen. Marijke schenkt er geen aandacht aan: ‘Je moet die oormerken wel indoen, want die zijn de basis van dierenwelzijn. Pak het oor vast en voel maar waar het oormerk erin moet.’ Marijke begeleidt haar en dan is het even later geen probleem meer.

De herders Marijke en Martin krijgen steeds meer ervaring en dat blijkt juist in deze drukke periode. Het is echt dag en nacht werken in de aflammerperiode en de afgelopen jaren voelde Marijke zich een soort holbewoner. ‘O, is de koningin gestopt?’ Ze hebben er niets van gemerkt of gezien. Dit jaar gaat het een stuk makkelijker. Er is nog een ervaren herder bij, dat is prettig. Er is meer rust om de werkzaamheden te delen. ‘Alles wat ik bedacht heb, moet ik nu loslaten en het ook aan anderen overlaten. Dat vind ik leuk, het aansturen en organiseren vraagt meer van mij. Maar ik wil ook wel lekker hands on lammetjes halen. Ik voel me groeien in mijn vak. Ik merk dat ik dingen zie die ik eerder niet kon. Zoals laatst bij een schaap dat twee lammeren had geworpen en waarvan ik zag dat er nog een derde kwam, terwijl dat niet zo gewoon is bij de Kemp. De kop lag om, dus ik heb lam en ooi gered. Als ik naar een kudde van honderden ooien kijkt, zie ik intuïtief welke dieren extra aandacht nodig hebben.’

De laatste jaren heeft Marijke vooral ook geleerd om los te laten. Het is belangrijk om snel te beslissen. Een triest voorbeeld is euthanasie. ‘De veearts heeft me geleerd om de beslissing rationeler te maken. Een dood lam dat niet loskomt tijdens het werpen kan tot overlijden van de ooi leiden. De veearts heeft geleerd hoe je het lam toch geboren kunt laten worden om daarmee de ooi te redden.’

In 2014 heeft PWN in het gebied waar Marijke werkt een schaapskooi geopend. De schaapskooi is een toegankelijke plek voor de wandelaars in het duin. Er is van alles te doen aan milieueducatie en het bedrijf van Marijke maakt daar onderdeel van uit. Een deel van de schapen van Marijke overnacht er na het grazen in de duinen. Als de lammeren twee weken oud zijn, mogen in de lammertijd de ooien met tweelingen in de schaapskooi het kraambezoek ontvangen.En dat bezoek is meer dan welkom op het lentefeest in Bergen.
Marijke vind het bijzonder dat het natuurbehoud en de schapenbegrazing zoveel draagvlak in de omgeving hebben dat het mogelijk is om een schaapskooi te bouwen. Ze geniet ervan. De kooi is vooral gericht op uitleg, educatie en promotie van natuurbeheer. Hij vraagt heel andere capaciteiten dan het schapenbegrazingsbedrijf en is een prachtige plek om mens, dier en natuur te verbinden.

Dit is een verhaal uit het boek Waar lopen de schapen? met foto’s van Suze Vonk.
In het boek vertellen herders over hun vak en de eigenwijze aanpak die ze daarbij kiezen. Kom genieten van hun werk, zodat dit beroep ook voor de toekomst wordt veiliggesteld. Het boek met verhalen en sfeerbeelden komt dit voorjaar uit.

Wil je op de hoogte gehouden worden? Schrijf je dan in op onze Facebook-pagina of abonneer je op de nieuwsbrief. Je kunt het boek nu bestellen.
Bestel (en koop) het boek voor €31,15 (incl. verzenden).

Toeval bestaat niet

Het textielfestival in de Weerribben start met de verkiezing van het mooiste textielschaap. Een paar weken geleden werd me gevraagd of ik de prijsuitreiking wilde opleuken met mijn boek. Iets vertellen of een stukje voorlezen. Ik mocht het zelf weten. Enne, of het boek ook een van de cadeautjes mocht zijn voor het winnende schaap. Natuurlijk was ik zeer vereerd door deze vraag. De ‘Crazy Lady’s‘ organiseren wel vaker leuke festiviteiten rond wol en zijn ook een beetje gek met  schapen en herders. Een goede reden om mij over het boek te laten vertellen.

Het is best een onderneming, vanuit de Betuwe naar de Weerribben, ruim 150 kilometer. Maar ik was niet de enige die lang moest reizen. Een van de deelneemsters kwam uit Zeeland. Zij had ook man en kinderen mee en maakte er een weekendje Weerribben van. Een goed plan, want het is een prachtig gebied.

Onderweg in de auto oefende ik wat ik ga vertellen. Ik heb al zo vaak het boek moeten promoten, dat ik een onuitputtelijk aantal anekdotes heb. Maar niets is echt speciaal geschikt voor deze doelgroep. Het zijn vooral mensen die met allerlei soorten textiel werken. Niet persé met wol. En ook niet persé schapen, dat is alleen vandaag, omdat ze graag meedoen aan de prijsvraag van de Crazy Lady’s, Ik word het niet eens met mezelf en bedenk dat ik eerst maar eens op de locatie moet rondkijken. Ik weet eigenlijk totaal niet wat me te wachten staat. Er zouden iets van 1000 schapen te zien zijn. Doen die allemaal mee met de prijs?

Herder met schaapjes op het textielfestival de Weerribben.
En dan rijd ik het terrein van Staatsbosbeheer in de Weerribben op. Lekker Nederlands, allemaal compact, benaderbaar en heerlijk buiten. Het eerste wat ik zie is een herder – van textiel. De beelden vallen enorm op, maar het zijn er slechts een tiental. Te overzien. Er staan prachtige creaties bij. Ik zet ze hier niet allemaal op. Er komt vast wel een mooie overzichtsrapportage op de site van het Festival.

Om drie uur is dan eindelijk de prijsuitreiking. Een van de Crazy Lady’s heet iedereen welkom (een mooi clubje van ongeveer 50 man) en na de gastheer van Staatsbosbeheer mag ik het woord. En wat doe ik? Ik lees voor. Laat het boek zichzelf maar verkopen! Het publiek is muisstil. Ook de allerkleinsten. Uiteindelijk worden dan de prijswinnaars bekend gemaakt. De jury is best streng. Ze hebben niet alleen gekeken naar leuk, mooi, maar ook naar stevig (het moet wel een heel seizoen buiten staan) en gebruikte technieken. De winnaar is toevallig de Zeelandse met haar prachtige stoere schaap. Het eerste wat Madeleine van Dijke zegt als ik haar het boek overhandig, is: ‘Ja, maar dat boek ken ik, ik volg je blog!’

Dat vind ik natuurlijk super leuk. Maar nu volgt het meest bijzondere. Dit voorjaar is ze met haar gezin op bezoek geweest bij de lammetjesdagen van Jan Kaljouw. Een van de herders uit het boek. Bij het weggaan zag ze de folder liggen van Waar lopen de schapen? en is het verhaal op Facebook gaan volgen. Zo kwam ze ook de prijsvraag van de Weerribben tegen en is ze dit prachtige schaap gaan maken.

En zo is het cirkeltje rond…

Wol is hot – agenda

Iemand die mij kent, kan er niet meer omheen. Het gespreksonderwerp is schapen en alles wat daarmee samenhangt. Schapenhoeden, herders, honden, natuurgebieden, lammetjesdagen, lamsvlees…. ik raak er niet over uitgepraat. Ik schrijf niet voor niets een boek!

En nu ineens is er ook heel veel wol om me heen. Voor de Dag van het Schaap organiseer ik het wolplein. Leuke producten verkopen deze mensen – vaak zelf gemaakt. Op Facebook merk ik dat veel mensen op zoek zijn naar wol, terwijl de herders het soms aan de straatstenen niet kwijt raken. Wat een verspilling!

Ik probeer linkjes te leggen tussen de schaapherders en de wolbe- en verwerkers.
Eerst maar eens proberen om een agenda te maken van alle wolfeestjes die er aan komen. Scheerdersfeesten en fairs rond wol: allemaal even leuk voor een dagje uit en zeker een aanrader als je meer wilt weten over deze bedrijfstak.

Heb je zelf een feestje met schapen en wol en sta je er niet bij? Laat dat dan weten, dan voeg ik het toe. Dankzij de lijst van Janneke Plomp in de Wol en Vilt groep is mijn lijstje snel gegroeid! En als je alvast een keer wilt zien hoe dat ook weer gaat, schapenscheren, lees dan dit blog.

20 juni schaapscheerdersfeest Holtinger schaapskudde Havelte
20 en 21 juni Schapenscheerdersfestival en Wolfeest bij de herders van Balloo
21 juni Voorlezen uit Waar lopen de schapen? in Gouda Met een beetje wol voor de sfeer…
21 juni schaapscheerdersmarkt Rheden
26 juni 27 juni 28 juni farm en countryfair Aalten daar ben ik zelf bij (misschien)
27 juni Schapen gaan uit de wol in Almere
27 juni Schapen scheren van de Edese Schaapskudde
4 juli schaapscheerdersfeest Elspeet
6 juli schaapsscheerdersfeest Orvelte
12 juli Schapendag Odiliapeel
komen er vast nog veel meer bij….

Na het scheren springt de Schoonebeeker een gat in de lucht.
Na het scheren springt de Schoonebeeker een gat in de lucht.

Meer over het boek? Kopen kan nu al (!).

Trots

De proefdruk is klaar! Nu met de stofkam er door. Zou het lukken om alle foutjes in woord en beeld eruit te halen? Ook met deze tijdelijke kaft – print on demand kan alleen met paperback, ziet het boek er prachtig uit. Apetrots ben ik op het resultaat. 

Eerst dit exemplaar van alle kanten bekijken en de laatste losse eindjes afmaken. De volgende stap is drukken…. 

  

Preview

Nieuwsgierig naar het boek?
In juli (!) gaat het boek Waar lopen de schapen? naar de drukker. Het wordt echt prachtig, al zeg ik het zelf. De foto’s van Suze en mij geven een mooi beeld van waar de herders lopen met hun schapen. En de verhalen van de herders? Die zijn altijd leuk en inspirerend om te lezen. Zelfs mensen die niet van dieren houden, genieten van een herder en zijn kudde in de natuur of gewoon in de stad. Ik weet niet goed hoe ik de kracht van een kudde schapen onder worden kan brengen. Schapen hebben geen laagjes, zei Daphne Hogeweg. En dat is het precies. Gewoon onvoorwaardelijk genieten van rust. Dat lukt heel gemakkelijk als je met een kudde mee wandelt.

Als je alvast wilt zien hoe het boek er uitkomt te zien, dan kan dat. De zes eerste bladzijden van het hoofdstuk Uitwaaien in de Loonse en Drunense duinen kun je downloaden als je hier klikt. Je ziet de ‘spreads’, dat wil zeggen steeds twee bladzijden tegelijk. In juli gaat het boek naar de drukker en in augustus komt het uit..

Om het boek te kunnen drukken, wil ik het boek zoveel mogelijk nu al verkopen. Het is een soort crowdfunding. Hoe meer mensen nu al betalen, hoe gemakkelijker het wordt op het boek in een hoge oplage te drukken. En daar wordt het boek goedkoper van! Krijg je straks het boek en ook nog geld terug? Of een mooie set kaarten van de foto’s uit het boek? Ik moet nog even rekenen, maar dat zou zo maar kunnen.

Het hoofdstuk over Bart van Ekkendonk is een verhaal uit het boek Waar lopen de schapen? met foto’s van Suze Vonk. In het boek vertellen herders over hun vak en de eigenwijze aanpak die ze daarbij kiezen. Kom genieten van hun werk, zodat dit beroep ook voor de toekomst wordt veiliggesteld. Het boek met verhalen en sfeerbeelden komt dit voorjaar uit.

Wil je op de hoogte gehouden worden? Schrijf je dan in op onze Facebook-pagina of abonneer je op de nieuwsbrief. Je kunt het boek nu bestellen. Dan krijg je de verzendkosten cadeau. Dit aanbod geldt nog totdat het boek werkelijk naar de drukker is!

Bestel (en koop) het boek nu voor €28,45 (inclusief verzeendkosten).

Een herder is geen museumstuk

Herder is een prachtig beroep en dat moet behouden worden voor de toekomst. Dat is een van de redenen waarom ik het boek Waar lopen de schapen? schrijf. Ik ben niet de enige die dat vindt en daar actief mee bezig is. Er is zelfs een heel project ‘Schapen voor natuur’ opgezet door de Landelijke Werkgroep Professionele Schapenhouders, de Vereniging Gescheperde Schaapskudden Nederland, de vakgroep Schapenhouderij van LTO Nederland en het advies- en communicatiebureau Schuttelaar & Partners om de professionaliteit van herders te verbeteren.

Toch kan het blijkbaar altijd beter, want een aantal herders heeft iets nieuws opgericht. Een Gilde. Het Gilde wil nieuwe herders laten opleiden door oude herders, net als de meesters met hun knechten uit de middeleeuwen. Het klinkt fantastisch, maar het is niet echt heel nieuw. De herders die nu in Nederland rondlopen, zijn meestal ook bij een ander in de leer geweest. De herders in mijn boek vertellen er graag over.

Wellicht dat meespeelt dat het Gilde veel meer wil dan alleen herders opleiden. Ze willen ook meer samenwerking tussen herders bevorderen. (Hmm. Waarom lijkt het dan alsof deze herders zich afzetten tegen andere herders?)  En verder de krachten bundelen bij de verkoop van vlees en wol en het verwerven van opdrachten. Eerlijk gezegd vind ik dat ;aatste een goede zaak. Het is als herder met de lange, fysiek zware werkdagen bij de kudde nog niet zo gemakkelijk om je bedrijf op alle fronten evengoed te regelen. Het werk met de schapen in de natuur is het allerbelangrijkst, maar echt beleg op je boterham verdienen kan alleen als je ook een goede prijs krijgt voor vlees, wol en nevenactiviteiten als coaching of workshops. Het is niet elke herder gegeven om op al deze onderwerpen even goed te scoren. Daarin samenwerken is een goed plan dus.

Bijzonder is dat een van de voorwaarden is dat de kudde moet bestaan uit een zeldzaam Nederlands heideras of Mergellanders. Veel moderne herders hoeden met echte heiderassen of Mergellanders, omdat deze rassen het meest geschikt zijn om op de schrale natuurterreinen te hoeden. Een overbodige eis dus of gewoon goed nieuws? Helaas voldoen lang niet alle schaapkuddes aan de strenge eisen van de stamboeken voor deze rassen. Dat is dan meteen een mooie opdracht aan de voorzitter van het gilde, Geert Boink. Hij is ook voorzitter van de Stichting Zeldzame Huisdierrassen en zijn inzet zou moeten zijn om de grote populatie heideschapen ook onder te brengen in de stamboekpopulaties.

Ik hoop alleen niet dat de authentieke herder gezien wordt als een museumstuk. Als je de eis voor een zeldzaam ras doortrekt naar authenticiteit en cultureel historische waarde, dan vrees ik het ergste. Is het dan de bedoeling dat de Nederlandse Kempen alleen nog maar in de Kempen grazen? En de Drenten in Drenthe? Dat zou dan erg jammer zijn voor de prachtige duingebieden in Zeeland, Zuid- en Noord-Holland waar nu Kempen uitstekend werk verrichten.

Best wel bijzonder dat aan Waar lopen de schapen?  herders van allerlei pluimage meewerken. Ik ben trots op alle 13, want authentiek zijn ze allemaal.